Emek sömürüsü üzerinden kâra ve sermaye grupları arası rekabete dayalı sistem, gezegenin geleceğinin kapitalistleri koruyan hükümetler tarafından önemsenmemesine yol açıyor.
Geçtiğimiz yıllarda neoliberal hükümetler iklimle ilgili yetersiz sözler verip bunları tutmadılar. Aşırı sağın ve otoriterleşmenin arttığı günümüzde ise söz dahi verilmiyor, gezegen ve canlı yaşamı tehlikedeyken kapitalistlerle onların hükümetleri bunu umursamıyor.
Son yıllarda gündemi iklimin korunması olan COP’lar, fosil yakıt üreticisi ülkelerde düzenlenmeye başladı. Fosil yakıt lobileri anlaşmalar imzalamak için COP’lara en kalabalık katılan delegasyon oldular. COP29’un ev sahibi Azerbaycan, “petrol ve doğalgazın tanrının kendilerine bir lütfu olduğunu” söyledi. Bunun gibi pek çok rezaletin ardından şimdi de COP30’a katılacak ülkelerin hemen hemen hiçbirinin ulusal iklim planını zamanında teslim etmediği ortaya çıktı.
Çoğu ülke COP30 öncesinde BM’ye yeni ulusal iklim planlarını sunmak için son tarihi kaçırdı
Aralarında İngiltere ve Brezilya’nın da bulunduğu sadece birkaç ülke ulusal iklim taahhütlerini zamanında sundu. Paris Anlaşması’nı imzalayan 195 ülkenin sadece 11’i kendi anlaşmalarını zamanında sundu.
Paris Anlaşması ile başlatılan sürecin bir parçası olarak ülkelerin kendi hazırladıkları sera gazı emisyon azaltımlarına dair Ulusal Katkı Beyanları (NDC) olarak bilinen bu planları 10 Şubat’a kadar teslim etmeleri gerekiyordu. Hindistan, Avustralya ve tüm blok adına sunum yapan AB de dahil olmak üzere 187 ülke henüz kendi beyanlarını teslim etmedi.
Yazar
