Irkçılık karşıtları, faşist partinin kongresini engellemek için Almanya’nın Erfurt kentine akın etti.
Cumartesi günü, Almanya’nın dört bir yanından on binlerce antifaşist, Almanya için Alternatif (AfD) partisinin kongresini engellemek üzere Erfurt’ta bir araya geldi.
Irkçılık karşıtları, şehir merkezinden geçerek kongre mekanına doğru yürüdü; o sabahın erken saatlerinde ise sekiz barikat, her yöndeki trafiği durdurmuştu.
“AfD’nin Erfurt’ta kongre düzenleyeceği duyurulur duyurulmaz, bu bizim için bir öncelik haline geldi,” dedi protestocu Irmi, Socialist Worker’a.
“Erfurt’taki ırkçılık karşıtı aktivistlerle konuştuğumda, bana sadece geçen ay içinde 20.000’den fazla kapıyı çaldıklarını söylediler.
“Ancak ülke çapındaki aktivistler bu eylem için durmaksızın hazırlık yaptılar ve sonuçlarını bugün görüyorsunuz.
“Burada 80’den fazla farklı şehir ve kasabadan gelen antifaşistler var.”
Karşı gösteri, sivil toplum örgütlerini, siyasi partileri, öğrenci gruplarını ve sendikaları bir araya getiren geniş bir ittifak olan Widersetzen tarafından düzenlendi.
Yeşiller ve İşçi Partisi benzeri SPD’nin, Ver.di sendikasının ve Stand Up To Racism (Aufstehen gegen Rassismus) hareketinin pankartları vardı.
“Widersetzen” hem “direnmek” hem de “oturmak” anlamına gelir.
Ve bu, o gün uygulanan iki yönlü yaklaşımın bir parçasıydı.
Aktivistler, Erfurt’a giden ana otoyolları kapattılar.
Sol kanat Die Linke partisinde ırkçılık karşıtı bir aktivist olan Sophie, bu eyleme katılmak üzere Cuma günü Münih’ten Erfurt’a giden gece otobüsüyle yola çıkan yaklaşık 500 aktivistten biriydi.
“Sabah saat 5’te, Erfurt’un birkaç mil dışında, konferansa ulaşmaya çalışan faşistleri durdurabilmek için otoyolun ortasına oturduk,” dedi Socialist Worker’a.
Barikatlar, bazı faşistlerin konferansa ulaşmasını engellemeyi başardı.
Ancak birçok AfD delegesi çoktan konferans salonundaydı.
Utanç verici bir şekilde, bu delegeler sabahın erken saatlerinde polisin yardımıyla otobüslerle konferans salonuna getirilmişti.
Dolayısıyla, konferansları gerçekleştirilmiş olsa da, bu durum onlar için aşağılayıcı olmuş olmalı.
Antifaşistler tren istasyonunda toplanarak “Siamo tutti antifascisti” sloganlarını attılar.
Ancak öfke yalnızca AfD’ye yöneltilmemişti.
Hamburglu bir öğretmen olan Stefan, Friedrich Merz’in sağcı koalisyon hükümeti tarafından dayatılan kesintilere karşı büyük bir öfke olduğunu söyledi.
Socialist Worker’a verdiği demeçte, “Antifaşist blokta, kesintilere, işçilerin emekli maaşlarına ve ücretlerine yönelik saldırılara karşı bir intifada çağrısı yapıldı” dedi. “Sistem genelinde bir öfke var.”
Yol boyunca “Özgür, özgür Filistin” sloganları yankılandı.
Stuttgart yakınlarındaki güneydeki Reutlingen kentinden gelen öğrenci Paula, kendisini siyasallaştıranın Filistin hareketi olduğunu söyledi.
“Gazze’de devam eden soykırıma tanık olarak, bu mücadeleye katılmam gerektiğini anladım,” diye Socialist Worker’a konuştu.
“Ancak AfD’nin faşizmine karşı mücadelede de yer almam gerektiğini biliyorum. İşte bu yüzden bugün buradayım; çünkü tavır almak, hepimizin faşizme karşı mücadeleye hazır ve istekli olduğumuzu göstermek önemli,” dedi.
AfD’nin Erfurt’u seçmesi iki nedenden ötürü kışkırtıcıydı.
Birincisi, Thüringen, AfD’nin baskın faşist kanadı olan “Der Flügel”in lideri Bjorn Hocke’nin memleketidir.
İkincisi, konferansın başlangıç tarihi, Nazilerin başarısız bir darbe girişiminin ardından ilk konferanslarını düzenledikleri günden tam yüz yıl sonraya denk geliyordu.
1923’te Hitler ve Naziler, Bavyera’da iktidarı ele geçirmeye teşebbüs etmişti. Bundan sonraki partinin ilk halka açık konferansı, 4 Temmuz 1926’da Erfurt’tan on beş milden daha az uzaklıktaki Weimar şehrinde düzenlendi.
Bu, AfD’nin sağa doğru radikalleşmesinin bir parçası. Ve bu eğilim konferansta da devam edecek. Tartışılacak konular arasında, daha önce açıkça Nazi örgütlerine üyelikleri nedeniyle partiden dışlanan kişilerin partiye kabul edilmesi de yer alıyor.
Cuma günü düzenlenen bir basın toplantısında, Widersetzen örgütünün sözcüsü Suraj Mailitafi, bir AfD hükümetinin ne anlama geleceğini açıkça ortaya koydu.
“AfD iktidara gelirse, bu durum siyahlar, renkli tenli insanlar, LGBT+ bireyler, kadınlar, engelliler, sığınmacılar ve mülteciler, yoksullar, Müslümanlar ve Yahudiler için bir tehlike oluşturacaktır.”
Doğu Almanya’nın bir başka eyaleti olan Saksonya-Anhalt’ta ise AfD’nin Eylül ayında çoğunluğu kazanması bekleniyor.
Ancak parti, ulusal anketlerde de yükselişte ve bazı anketlerde destek oranı yüzde 27 olarak gösteriliyor.
“AfD sadece doğu için değil, tüm Almanya için bir tehdittir,” dedi Stefan.
Cumartesi günü görüldüğü gibi kitlesel ve militan eylemlerin tekrarlanması gerekecek.
Ancak her toplulukta, okulda, üniversitede ve işyerinde sabırlı bir çalışma da yapılması gerekecek.
Irkçılık karşıtları, AfD’nin işçi sınıfının dostu olmadığı ve çürümüş sisteme bir bütün olarak gerçek bir alternatif sunulması gerektiği argümanını kabul ettirmelidir.
Bu argümanın bir kitlesi olduğunu düşünmek için her türlü neden var.
Sadece geçen yıl içinde Almanya’da AfD’ye karşı kitlesel mobilizasyonlar yaşandı; ayrıca Gazze’deki soykırıma karşı 100.000 kişi sokaklara döküldü ve savaşa doğru yeniden yönelmeye karşı 50.000 öğrenci greve çıktı.
Irma, Erfurt’a giderken trende sosyalizme ilgi duyan birkaç kişiyle konuştuğunu söyledi. “Öfkelilerdi ve cevap arıyorlardı. Bazıları AfD’nin etkisine kapılacak, ama daha fazlasını bizim tarafımıza çekebiliriz,” dedi.
Pat Meusel
(Socialist Worker’dan DeepL yardımıyla çevrilmiştir.)
Yazar
