19 Ekim
Göçmen örgütleri: AfD iktidarına karşı azınlıkları koruyun
Almanya’nın Saksonya-Anhalt eyaletinde geçen ay yapılan seçimleri açık ara farkla kazanan göç ve İslam karşıtı aşırı sağcı Almanya için Alternatif (AfD) partisi ilk kez bir eyalette iktidara gelmeye hazırlanırken göçmen örgütleri federal hükümete ve eyalet yönetimlerine bir açık mektup yazarak azınlıkları koruma çağrısı yaptı. Göçmen örgütleri, olası bir AfD hükümetine karşıazınlıkların korunması için derhal somut önlemler alınmasını talep etti.
Almanya Türk Toplumu (TGD), Federal Göçmen Kadın Örgütleri Konferansı (BKMO), Doğu Almanya Göçmen Örgütleri Çatı Birliği (DaMOst) ve Saksonya-Anhalt Göçmen Örgütleri Eyalet Ağı’nın (LAMSA) ortak imzasıyla yayınladığı açık mektubun Federal Başbakan Friedrich Merz ile eyalet başbakanlarına hitaben kaleme alındığı görüldü.
Göcmen yapılanmaları, federal yapıya sahip Almanya’da 22 Ekim’de düzenlenecek ve 16 eyaletin başbakanının katılacağı Eyalet Başbakanları Konferansı öncesinde yayımladıkları mektupta, Saksonya-Anhalt’ta AfD’nin hükümet kurmasından önce federal yönetim ile eyaletlerin ortak bir “azınlıkları koruma komisyonu” kurmasını talep etti.
20 Ekim
Göçün 65’inci yılı: Türkler Almanya’da hâlâ ayrımcılığa uğruyor
Almanya ile Türkiye arasında İşgücü Anlaşması’nın imzalanmasının üzerinden 65 yıl geçmesine rağmen, Almanya’da yaşayan Türkler hâlâ ırkçılık ve ayrımcılıkla karşı karşıya kalıyor.
Alman hükümetinin Göç, Mülteciler ve Uyumdan Sorumlu Devlet Bakanı Natalie Pawlik, Türkiye’den Almanya’ya işgücü göçünün 65’inci yılı vesilesiyle Rheinische Post gazetesine verdiği mülakatta, Türkiye kökenli göçmenleri kastederek, “Yüzde 100 kabul görmek için yüzde 120 çaba göstermek zorunda olan biri kötü uyum sağlamış değildir, kötü muamele görüyordur” dedi. Pawlik, bu durumun kendisini bir göç ülkesi olarak tanımlayan Almanya ile bağdaşmadığını vurguladı.
“Aidiyet hâlâ sorgulanıyor”
Pawlik, işgücü anlaşmasının imzalanmasının ardından geçen 65 yıla rağmen hâlâ Türkiye kökenli vatandaşların Almanya’daki topluma aidiyetinin sorgulanmasını da eleştirdi. Ev ararken, iş başvurularında ya da okulda bu durumun kendisini gösterdiğini de hatırlatan Pawlik, “Bu ülkede birçok insan onlarca yıl sonra bile ırkçılık ve ayrımcılığa maruz kalıyor” diye konuştu.
Alman toplumunun ayrılmaz bir parçası olarak görülmesi gereken insanların önyargılar ve dışlamayla karşılaştığını tekrarlayan Pawlik, bir sonraki neslin artık topluma ait olduğunu kanıtlamak zorunda kalmamasını sağlamanın toplumun genelinin görevi olduğunu vurguladı. “Her çocuk, kökeninden, isminden ve ailesinin maddi durumundan bağımsız olarak eşit fırsatlara sahip olmalı” diye vurguladı.
21 Ekim
Göçmenler, Avrupa deniz yollarında kaçakçılık için 500 milyon dolara kadar ücret ödediler
Uluslararası Göç Örgütü’nün (IOM) yaptığı bir araştırmaya göre, Kuzey Afrika veya Türkiye’den İtalya veya Malta’ya kaçak yollarla girmeye çalışan göçmenlerin neredeyse yarısı, kişi başı 7.500 dolardan fazla ücret ödediklerini bildirdi.
Kaçakçılar, Kuzeybatı Afrika-Atlantik rotası üzerinden yapılan taşımacılık için kişi başı 170 dolardan az bir ücret alıyorlar. Bu tehlikeli deniz yolu, insanların Kuzeybatı Afrika kıyılarından İspanya’nın Kanarya Adaları’na açık teknelerle seyahat ettiği bir güzergâhtır.
Yoğun güzergahlar
Rapora göre, 2025 yılında Avrupa’ya giden dört ana deniz yolu üzerinden yaklaşık 190.000 ila 209.000 kişi kaçak yollarla sokuldu.
En işlek kaçakçılık rotası Orta Akdeniz rotasıy (84.000 ila 100.400 kişi), bunu Doğu Akdeniz rotası (48.400 ila 51.300 kişi) izledi; bu rota Türkiye, Libya ve Orta Doğu’dan Yunanistan, Kıbrıs ve Bulgaristan’a uzanıyor.
Kuzeybatı Afrika-Atlantik rotası 33.000 kişiyle üçüncü sırada yer alırken, son olarak Kuzey ve Batı Afrika’yı İspanya’ya bağlayan Batı Akdeniz rotası (24.500) geliyor.
Birleşmiş Milletler’e göre, Avrupa’ya kaçak yollarla gitmek için bu ücretleri ödeyen birçok kişi varış noktasına ulaşamadı.
2025 yılında deniz yoluyla yola çıkanların 3.404’ü hayatını kaybetti veya kayıp olarak bildirildi.
Denizde yakalanan 104.200 kişi geri gönderildi.
BM ofisi, 2025 yılında Orta Akdeniz rotasıyla seyahat eden kişilerin yüzde 72 ila 86’sının, Kuzeybatı Afrika-Atlantik rotasıyla seyahat eden kişilerin ise yüzde 73 ila 83’ünün kaçak yollarla getirildiğini tahmin ediyor.
Batı Akdeniz rotasında kaçakçılık oranı yüzde 57 ile 90 arasında değişirken, Doğu Akdeniz rotasında bu oran yüzde 75 ile 90 arasında değişti.
https://news.un.org/en/story/2026/10/1168642
23 Ekim
Macaristan mülteci krizi, 70 yıl sonra küresel dayanışma için dersler sunuyor
1956’da Macaristan ayaklanmasının şiddetli bir şekilde bastırılması, yaklaşık 200.000 kişinin ülkeyi terk etmesine yol açmış ve bu durum, gelecek on yıllar boyunca mülteci koruma politikalarını şekillendiren hızlı bir uluslararası tepkiye neden olmuştu.
Bugünden yetmiş yıl önce, Budapeşte’deki bir öğrenci gösterisi ülke çapında bir ayaklanmaya dönüştü. 4 Kasım 1956’da Sovyet tankları başkente girip ayaklanmayı bastırdığında, binlerce Macar kaçmaya başladı ve bu durum, uluslararası mülteci korumasına kalıcı bir iz bırakacak bir mülteci krizini başlattı.
4 ile 6 Kasım arasında yaklaşık 10.000 Macar Avusturya’ya geçti. Sayılar hızla artarak 16 Kasım’da 36.000’e, ay sonunda ise 113.000’e ulaştı. Sonunda yaklaşık 180.000 kişi Avusturya’ya, 20.000 kişi de Yugoslavya’ya ulaşacaktı.
Bundan kısa bir süre sonra, BM Genel Kurulu, BM Genel Sekreteri ile koordinasyon içinde, acil yardım sağlama, mali yardım seferber etme ve diğer ülkelerde yeniden yerleşim fırsatları güvence altına alma da dahil olmak üzere mülteci müdahalesini koordine etme görevini UNHCR’ye verdi.
Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (UNHCR) için, altı yıldan daha kısa bir süre önce geçici olarak kurulmuştu ve 1958’de görevi sona erecekti. Kriz, bu kuruluş için eşi benzeri görülmemiş bir zorluk teşkil ediyordu.
5 Kasım’da UNHCR, Macar mültecilere yardım için hükümetlere acil çağrıda bulunarak uluslararası desteği hızla harekete geçirdi.
Günler içinde olağanüstü bir yardım operasyonu şekillenmeye başladı. Viyana’da bir koordinasyon komitesi, Avusturya yetkililerini, UNHCR’ı, Avrupa Göçü için Hükümetlerarası Komiteyi (ICEM), Kızılhaç Dernekleri Birliği’ni (LRCS) ve yerel ve uluslararası gönüllü kuruluşları bir araya getirdi.
Bu, günümüzde mülteci müdahalelerinde merkezi bir öneme sahip olan bir ilkenin erken bir gösterimiydi: Yerinden edilme büyük ölçekte gerçekleştiğinde, hiçbir aktör tek başına müdahale edemez ve etkili koruma, hükümetlerin, BM kuruluşlarının ve diğer insani yardım örgütlerinin çabalarını koordine etmesine bağlıdır.
Verilen yanıt, gıda, giyim ve tıbbi bakım gibi acil yardımları; kayıt ve belgeleme işlemlerini; hukuki ve koruma ihtiyaçlarını; ve Avusturya’da kalacak olanlar için entegrasyon desteğini kapsıyordu.
Acil durum kontrol altına alındıktan sonra, dikkatler uzun vadeli çözümler bulmaya yöneldi. İlk mültecilerin gelişinden birkaç gün sonra, UNHCR ve BM Genel Sekreteri diğer hükümetleri Macar mültecileri kabul etmeye çağırdı.
Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği’nin Orta ve Güneydoğu Avrupa Temsilcisi Nicole Epting, “Ülkeler yer sağlamaya başlayınca Avusturya ve Yugoslavya’dan ayrılışlar hızlandı ve mülteciler tren, otobüs, gemi ve uçakla yolculuklarına devam etti” diye açıklıyor.
“31 Aralık 1956 itibarıyla 92.950 kişi Avusturya’dan tahliye edilmişti. 2025 yılında ise dünya genelinde sadece 81.800 mülteci yeniden yerleşim ve üçüncü ülkelere güvenli geçiş yollarına erişebildi.”
Yazar
