Fon soygununu gerçekleştirenler sorun yaşamaksızın yoluna devam ediyor, soyulanlar ise hâlâ hesap sorulmasını bekliyor.
Doğrudan çalınan miktarın yaklaşık 20 milyar dolar olduğu hesaplanıyor. Borsada eriyen değer, şirketlerin kaybı ve ekonomiye verilen zarar eklendiğinde fatura 110 milyar dolara çıkıyor. Sadece 1–16 Eylül arasında 440 kişi yaklaşık 401 milyar TL çekmiş. Bu bedeli yıllarca 86 milyon ödeyecek. Fatura halka çıkacak.
Hisselerin bu süreçte yüzde bin ile yirmi bin arasındaki oranlarda şişirilmesi, resmi kurumlar işin içinde olmadan mümkün değildi. SPK, Borsa İstanbul, MKK ve BDDK’nın vurguna bizzat katıldığı iddia ediliyor. Türkiye Sigorta’nın genel müdürü Taha Çakmak’ın halkın primlerini Tera fonlarına aktardığı ve karşılığında 1 milyon dolar rüşvet aldığı iddia ediliyor. Varlık Fonu’na bağlı, yani halka ait bir şirketten söz ediyoruz. Muğla Valisi İdris Akbıyık ise fona kaynağı bilinmeyen 20 milyon TL yatırmış, para 50 milyona çıkmış. Kamu kurumlarındaki çürüme Cumhur İttifakı döneminde kök salmış temel bir gerçeklik hâline geldi.
Muğla Valisi şimdi parasının fonda kaldığını söyleyip mağduru oynuyor. Nihat Zeybekçi de, Hayati Yazıcı da mağdur olduklarını söylüyordu. Vaktinde parasını çekemeyen AKP’liler, zengin olmak için girdikleri vurgunun ardından kendilerini mağdur gibi anlatıyor. Oysa gerçek mağdurlar, birikimlerini bu fonlara yatırıp kaptanlar ve uzun vadede faturayı ödeyecek olan tüm emekçiler.
Fatma Betül Sayan Kaya vurgunda 2,2 milyar TL elde etmişti ama Büyükçekmece’deki malikânesinde serbestçe yaşıyor. Fona yatırdığı 163 milyon TL’nin kaynağını hâlâ açıklamıyor. Daha önce “bu işte yalnız değilim” mesajı vermişti. Tera’nın sahibi Emre Tezmen konuşursa onlarca siyasetçi ve bürokratın adının çıkabileceği konuşuluyor.
Vurguncuların isimleri MKK kayıtlarından kısa sürede çıkarılabilir. Buna rağmen listeler kamuoyuyla paylaşılmıyor. TMSF’ye iade edilen para sadece 11 milyar TL ve parayı geri yatıranların isimleri bile açıklanmıyor. Bu durum, parayı iade edenlerin adı duyulmadan sürecin kapatılmak istendiği izlenimini güçlendiriyor.
Savcılığın adımları da soru işaretlerini artırıyor. Başta 46 şirkete konan tedbirlerin bir kısmı ertesi gün “SPK yanlış hesaplamış” denilerek kaldırıldı. AKP milletvekili Asuman Erdoğan’ın eşinin şirketi Pasifik Holding’e iki kez tedbir konup ikisinde de geri alındı. Mustafa Yazıcı’nın ortaklarına konan tedbir bir saat sonra kalktı. Soruşturma, bu boyutta bir vurgunda beklenecek bir örgüt soruşturması gibi yürümüyor. Gözaltına alınanlara diğer isimler sorulmuyor, işin merkezinin nereye uzandığı araştırılmıyor. Mecliste araştırma komisyonu kurulmasını da iktidar engelledi.
Bu tablo, soygunun kimden kime yapıldığını açıkça gösteriyor. Soyanlar devletin ve sermayenin tepesindeki elitler, soyulanlar ise işçi ve emekçiler. AKP yanlısı medya konuyu unutturmaya çalışıyor, ama son anketlerden birinde fon vurgunu toplumun gündeminde birinci sırada çıktı. Bütün bunlar AKP’deki çürümeyi gösteriyor ve siyasi bir çöküşe işaret ediyor.
Ancak çöküş kendiliğinden gelmeyecek. 24 Ekim’de gazetecilerle omuz omuza yürüyen binlerce kişi bunun yolunu gösterdi. Talebimiz açık: Listeler açıklansın, vurguncular yargılansın. Ücretleri eriyen işçiler, açlık sınırında yaşayan emekliler, geleceğini kuramayan gençler, sokaktan çekilmeyen kadınlar, barış talep eden Kürtler… Demokrasi, ekmek ve barış için hep birlikte, birleşik bir mücadeleyi büyütmek zorundayız. Dünyanın farklı yerlerindeki gösterilerden ilham alarak biz de zenginlerin ve güç sahiplerinin düzenine karşı yükselen bu küresel hareketin bir parçası olarak mücadele etmeliyiz. Fon soyguncularını ancak kitlesel mücadelelerle yenebiliriz.
Yazar
